Podczas tegorocznej, trzydziestej edycji konkursu ministerialnego na Wydarzenie Muzealne Roku – Sybilla, Muzeum Regionalne w Stalowej Woli było nominowane do dwóch nagród, tym samym znajdując się gronie 26 najlepszych polskich muzeów. Gala odbywała się 17 maja w Muzeum Narodowym w Warszawie, nagrody wręczał minister Bogdan Zdrojewski.

Konkurs na Wydarzenie Muzealne Roku  Sybilla, organizowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego jest najbardziej prestiżową rywalizacją w polskim muzealnictwie. Stalowowolskie Muzeum wielokrotnie zdobywało na nim nagrody i wyróżnienia.

–Tego roku zmieniły się nieco zasady konkursowe. Nie było, jak dawniej, trzech nagród i nawet kilku wyróżnień w każdej z dziesięciu kategorii, ale najwyżej po cztery nominacje i z tych nominowanych zgłoszeń jury nagradzało tylko jedno w danej kategorii – mówi dyr. Lucyna Mizera. – Na konkurs napłynęło 213 zgłoszeń. Nominowano spośród nich34, a nagrodzono tylko 8. W dwóch kategoriach jury nie przyznało nagród wcale. Komisja konkursowa obradowała pod przewodnictwem prof. Jana Skuratowicza z UAM w Poznaniu.

Muzeum Regionalne w Stalowej Woli otrzymało nominację w kategorii „Wystawy sztuki” za ekspozycję „Zasoby naturalne polskiego designu” a także nominację w zakresie „Programy edukacyjne, oświatowo-wychowacze i promocyjne” za „Dostępne Muzeum – zintegrowany program edukacyjny dla osób niepełnosprawnych”.

To już piąty raz stalowowolskie Muzeum zostało dostrzeżone przez niezależne jury konkursowe. Dotychczas zdobyło dwie pierwsze nagrody, trzy drugie, jedną trzecią i dwa wyróżnienia (w edycjach Sybilli: 2002, 2006, 2007, 2008), teraz ten bilans wzbogacił się o dwie nominacje.

Najwięcej laurów tego roku przypadło czterem muzeom warszawskim – łącznie trzy nagrody i trzy nominacje. Mniej nagród ale więcej nominacji trafiło do Wrocławia –odpowiednio 2 i 5, na trzy wyróżnione muzea. Pozostałe nagrody powędrowały do Poznania, Gdańska i Opola. Natomiast wśród nominowanych były muzea z Krakowa, Łodzi, Katowic, Kielc, Zakopanego, Malborka, Radzionkowa, Lednicy, Bydgoszczy, Kazimierza Dolnego, Szreniawy i Rzeszowa.

Niektóre placówki otrzymały po kilka nominacji – najwięcej, bo trzy - Muzeum Narodowe we Wrocławiu; dwie nominacje dostało, oprócz Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli, jeszcze pięć placówek. W ten sposób grono laureatów zawęziło się do 26 muzeów.

„ZASOBY NATURALNE POLSKIEGO DESIGNU” to prezentacja wpływu motywów i technik ludowych na współczesne polskie wzornictwo, sztuki dekoracyjne i architekturę. Jest próbą syntezy, podsumowania i zebrania w jednym czasie i miejscu prac zainspirowanych sztuką i rzemiosłem ludowym – formą, materią, rozwiązaniami technicznymi czy wreszcie poetyką. Wystawa okazała się wydarzeniem ważkim i szeroko komentowanym na łamach rodzimych mediów, zarówno zajmujących się sztuką, jak i popularnych magazynów opinii i miesięczników kobiecych. Tak szerokie echo wystawy świadczy o tym, że temat wpływów ludowych i regionalnych na sztukę jest zjawiskiem dojrzałym, zasługującym na podsumowanie.

Zainteresowanie polskich placówek promujących polską kulturę i sztukę za granicami kraju oraz wielokrotne zaproszenie wystawy do udziału w międzynarodowych festiwalach potwierdza to wrażenie. Dowodzi także, że współczesne polskie wzornictwo, silnie zakorzenione w polskim dziedzictwie i kulturowej różnorodności, jest atrakcyjne dla obytego europejskiego odbiorcy.

Wystawa prezentowana była w Stalowej Woli, Brukseli, Londynie i Krakowie, obecnie można ją oglądać w Belfaście, a w czerwcu zagości w Berlinie. A imprezy, w których wystawy wzięły udział: London Design Festival i Design September czy Polska! Year, a także te, podczas których mają być prezentowane, to poważne, renomowane cykliczne wydarzenia.

Idea wystawy: Lucyna Mizera
Komisarze: Agnieszka Jacobson-Cielecka, Paweł Grobelny, Anna Szlązak
Scenariusz: Agnieszka Jacobson-Cielecka

„DOSTĘPNE MUZEUM – ZINTEGROWANY PROGRAM EDUKACYJNY DLA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH”. Program kreuje nowe rozwiązania edukacyjne w dziedzinie dostępności do kultury dla osób niepełnosprawnych. Jednocześnie popularyzuje dostępność muzeów poprzez organizację szkoleń dla muzealników z zakresu obsługi gości niepełnosprawnych i wykorzystywania stworzonych programów i narzędzi.

Efektem podjętych działań jest nie tylko zdobiąca dziedziniec galeria rzeźb, przeznaczonych do percepcji dotykowej, ale też sukcesywna likwidacja barier architektonicznych wewnątrz gmachu i coraz szersza oferta edukacyjna dla gości niepełnosprawnych. W muzeum odbyły się wystawy sztuki artystów niepełnosprawnych, którym towarzyszyły katalogi, wydany został również pakiet edukacyjny. Przewodnicy muzealni są przeszkoleni do oprowadzania osób niepełnosprawnych intelektualnie, z dysfunkcją wzroku i osób głuchych w języku migowym.

Dodatkowym atutem tego przedsięwzięcia jest podniesienie atrakcyjności oferty muzeum dla wszystkich jego gości. Muzeum przełamuje bariery, przeczy utartemu muzealnemu nakazowi: „Nie dotykać”, a architektoniczne ulepszenia czynią Muzeum dostępnym także dla ludzi starszych.

Autor scenariusza: Lucyna Mizera
Współpraca: Edyta Lisek-Lubaś