Zorganizowana przez Muzeum Regionalne w
Stalowej Woli prezentacja pochodzących z prywatnej, rodzinnej kolekcji
prac Wojciecha Weissa (1875 - 1950) i jego żony Ireny (1888 –1981) stanowi
okazję do przypomnienia twórczego dorobku wybitnego artysty, którego dzieła
znalazły trwałe miejsce w historii polskiej sztuki, podkreślenia różnorodności
jego dzieł i korelacji z wieloma stylami i nurtami, a ponadto stanowi
sposobność do zobrazowania malarskich osiągnięć Ireny Weissowej używającej
artystycznego pseudonimu Aneri.
Na wystawie
zaprezentowane zostaną zbiory Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli, po raz
pierwszy pokazane w całości wraz z najnowszymi nabytkami.Zbiory obejmują ponad 50 prac artysty. Są to: obrazy olejne, pastele,
akwarele oraz rysunki z poszczególnych etapów drogi artystycznej Karpińskiego.
Liczne portrety na zamówienie wymagały konkretnych szkicowych studiów. Na uwagę
zasługują niezwykłe rysunki aktów kobiecych i męskich pochodzących jeszcze z
czasów wiedeńskich studiów.
Prezentowane na wystawie plenerowej prace głuchoniewidomych rzeźbiarzy,
to jedynie część dorobku kilku ostatnich, corocznych, dwutygodniowych
warsztatów, organizowanych od roku 1990 w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku...
Orońskie warsztaty to doskonała forma arteterapii, która pozwala osobom głuchoniewidomym wyrwać się z codzienności. To także, a może nade
wszystko, niepowtarzalna okazja do wyrażania poprzez działania twórcze swoich przeżyć, emocji
i nastrojów.
W tym roku Muzeum Regionalne w
Stalowej Woli obchodzi jubileusz 10-lecia istnienia. Pierwszym zwiastunem
obchodów, które odbędą się we wrześniu, jest wystawa plakatów, promujących
niektóre z ekspozycji, prezentowanych tu w latach 1999-2009. Dobór plakatów odbywał się wedługkryterium artystycznego. Wybrano około 40 najbardziej interesujących afiszy
spośród ponad stu, jakie w minionym dziesięcioleciu pojawiały się w Stalowej
Woli i okolicach. Podziwiając zamysł artystyczny projektów, można także
powspominać niegdysiejsze ekspozycje, wernisaże, wydarzenia.
Plakaty można oglądać na klatceschodowej stalowowolskiego muzeum od 1 lutego do 31 grudnia 2009 roku.
Niezwykła wystawa,
przygotowana z okazji 70-lecia powstania Centralnego Okręgu Przemysłowego,
zlokalizowana została w specjalnie zaadaptowanej hali obok Zespołu Szkół nr
1przy ul. Hutniczej 17. Aranżacja zbudowana z rozmachem na powierzchni 1400 m kw. przenosi widza w
czas tworzenia nowoczesnej
Stalowa Wola to nie tylko
piękna karta historii gospodarczej Polski. To także niebanalna architektura.
Przedwojenne osiedla mieszkaniowe w Stalowej Woli projektowali znakomici polscy
architekci. Nie brak też znaczących dokonań w powojennej architekturze
miasta.
Stalowa Wola należy do
nielicznych przykładów miasta zaplanowanego od zera. Zatopiona w leśnym
kompleksie, miała pełnić rolę ośrodka wzorcowego, być pokazowym przykładem na
logiczne rozplanowanie nowego miasta i wzniesienie go w tak krótkim czasie (od
20 marca 1937 do 14 czerwca 1939).
Nowy zestaw kolejnych 12 kamiennych rzeźb,wykonanych
z myślą o odbiorcach z dysfunkcja wzroku, rozmieszczonych na dziedzińcuobok muzealnego parkingu, to
kontynuacja projektu „Dostępne Muzeum”, zainicjowanego w roku 2007.Drugi etap realizacji Galerii przez Dotyk rozpoczął
się od kolejnego polsko-ukraińskiego pleneru, który odbył się w dniach 24
kwietnia - 15 maja 2008 w Ulanowie. Uczestniczyli w nim rzeźbiarze z Ukrainy:
Wasyl Gogol, Taras Rodycz, Taras Danyluk, Ołeksandr Honczaruk, Dmytro Zabielin,
a także z Polski: Antonina Wysocka-Jonczak, Szczepan Siudak, Ryszard Stryjecki,
Marcin Mielczarek, i kurator wystawy, Jarosław Pajek z Centrum Rzeźby Polskiej
w Orońsku. Artyści wykonali 12 kamiennych rzeźb, które złożyły się na dugą
część Galerii, eksponowaną na dziedzińcu Muzeum.
Pomieszczenia w hotelu Hutnik, ul. Kard. Wyszyńskiego
Zokazji jubileuszu założenia Centralnego Okręgu
Przemysłowego i powstania Stalowej Woli Muzeum Regionalne otwarło nową
ekspozycję stałą, poświęconą czasom sprzed 70 lat. Wystawa mieści się na
terenie Domu Gościnnego Hutnik, we wnętrzach zaaranżowanych w stylu lat
międzywojennych. Poszczególne części ekspozycji urządzone jako gabinet dyrektora
zakładów, biuro urzędnika czy salonik mieszczański z lat 30. XX wieku,
ukazują styl i klimat epoki.
Architekturanowo wznoszonego osiedla realizowała
kanony funkcjonalizmu i konstruktywizmu, a wystrój utrzymany był w stylu
art déco. Budynek hotelu Hutnik, w którym mieści się wystawa, należy do
ciekawszych przykładów tego stylu.
Przedłużeniem ekspozycji w plenerze jest wystawa
fotograficzna na terenie przedwojennej dzielnicy urzędniczej. Obejrzenie zdjęć
stanowi wstęp do pieszej wycieczki, pozwalającej poznać styl ówczesnego
budownictwa i założenie urbanistyczne miasta.
